|
|
Financieel verandert er nogal wat als je kinderen krijgt. Er zijn een hoop kosten te maken en in veel gevallen gaat het inkomen achteruit doordat één of allebei de partners minder uren gaan werken.
Aantal kinderen Besteding in procenten netto-inkomsten
|
||
|
Wat kost een kind |
Waar blijft mijn geld? |
|
Wat zegt de wet over de plichten van ouders? Plezier
Zakgeld, wanneer en hoeveel
Hoeveel zakgeld is 'normaal'?
Een ouder gezinnen Er is ook een grote groep ouders die er alleen voor staat. De zorg en de opvoeding ligt dan vaak voor een groot gedeelte bij 1 ouder. Een pittige opgave. Het aantal een-oudergezinnen is de afgelopen jaren ook sterk gestegen. Op 1 januari 2005 was van alle gezinnen met kinderen, 18 procent een eenoudergezin. Van de ruim 3 miljoen kinderen(tot 15 jaar) in Nederland, leven er circa 360.000(=12 procent) in een eenoudergezin.
Ook zijn er op het net speciale sites die gericht zijn op het alleenstaand ouderschap. Voorbeelden hievan zijn:
Een site die zich richt op alleenstaande zwangere is www.alleenmaarzwanger.nl Op de site vind je herkenbare verhalen, praktische informatie en recensies. Ook kun je chatten met andere alleenstaande zwangere vrouwen.
________
|
Wat is jouw opvoedstijl?
Opvoeden is complex. In verschillende boeken wordt er regelmatig aandacht aan besteed. Maar hoeveel er ook over wordt geschreven, opvoeden blijft iets persoonlijks. Veel ouders/opvoeders mengen bovendien qua opvoedingsstijlen. Denk bijvoorbeeld aan een ouder die af en toe stevig straft (autoritair), gemengd met veel liefde, aandacht een aanmoediging (autoritatief). Of denk aan een ouder die meerdere kinderen heeft en bij allen een andere stijl hanteert.
Er worden verschillende opvoedingsstijlen onderscheiden. De bekendste drie zijn de autoritaire, de laisser-faire en autoritatieve stijl. Wat zegt de literatuur over deze stijlen?
In deze opvoedstijl zullen ouders hun kinderen sturen door middel van het geven van informatie. Zij geven uitleg over gewenst gedrag en hanteren op die manier een democratische (autoritatief) stijl. Binnen deze stijl hebben zowel ouders als kinderen de macht, al zijn de ouders de personen die vaak het meest te zeggen hebben. De sfeer binnen de gezinnen die deze stijl gebruiken is vaak ontspannen, soepel en ordelijk. Deze opvoedingsstijl wordt het meest gehanteerd in stedelijke culturen. Deze gezinnen streven namelijk naar financiële onafhankelijkheid, maar hechten anderzijds waarde aan emotionele afhankelijkheid binnen de familie. Bij kinderen die volgens de democratische stijl zijn opgevoed is er vaak sprake van een mindere mate van afzetting tegen de ouders in de puberteit omdat zij weten dat er een gesprek gehouden kan worden over allerlei zaken.
De autoritaire stijl In deze stijl gaan de ouders uit van het gedrag dat de kinderen vertonen. Zij beïnvloeden het gedrag van de kinderen door een systeem van beloning en straf. Dit noemen we een autoritaire stijl. Bij deze stijl zijn de ouders de machthebbers. Er zijn twee manieren van autoritair: met geweld en zonder geweld. De sfeer binnen een gezin met een autoritaire stijl die gepaard gaat met geweld is gespannen en onvoorspelbaar. Wanneer een autoritaire stijl zonder geweld wordt gehanteerd is er echter sprake van een zeer ordelijke en zeer duidelijke situatie. Kinderen die autoritair worden opgevoed door hun ouders hebben vaak geen inspraak en hun mening wordt nauwelijks gevraagd. Autoritaire opvoedingsstijlen worden vaak gehanteerd in traditionele, op zelfvoorzieninggerichte, agrarische culturen. Men dient voor elkaar te zorgen en de wederzijdse afhankelijkheid en gehoorzaamheid is dan ook groot. Juist deze afhankelijkheid en gehoorzaamheid richting de ouders is kenmerkend voor de autoritaire opvoedingsstijl. Ook in streng gelovige culturen wordt vaak een autoritaire stijl gehanteerd; zowel door de kerk, het geloof als door de ouders worden de kinderen veel regels opgelegd en is gehoorzaamheid aan hen erg belangrijk. In de puberteit zullen kinderen die autoritair zijn opgevoed vaak opstandig worden, zij gaan zich in de puberteit afzetten tegen hun ouders. Elke puber zet zich af, dat hoort bij het ontwikkelen van een eigen persoonlijkheid, maar een volgens deze stijl opgevoed kind zal dit in grotere mate doen om de onderdrukking uit de vroegere jeugd te compenseren. De laisser-faire stijl In deze stijl geloven de ouders in rijping en zullen daarom weinig ingrijpen; dit wordt ook wel een laisser-faire stijl genoemd. Kinderen die volgens de laisser-faire stijl worden opgevoed krijgen weinig of geen structuur geboden. Bij deze stijl zijn de kinderen de machthebbers, zij mogen veel of zelfs alles. Deze stijl lijkt veel op de toegeeflijke stijl, waarbij ouders veel of alles toestaan. De kinderen krijgen in dit geval veel vrijheid omdat zij die zelf op eisen. De sfeer binnen gezinnen die (een mix van) deze stijl(en) hanteren is vaak chaotisch en geen enkel gezinslid is in overeenstemming met elkaar. Binnen individualistische culturen, waarin elk gezin voor zichzelf kan zorgen vaak omdat zij een hogere status hebben, wordt vaak de opvoedingsstijl laisser-faire gehanteerd. Binnen deze cultuur is het namelijk belangrijk om autonoom te zijn en zelfvertrouwen te hebben. Op latere leeftijd, de puberteit, zijn kinderen die volgens laisser-faire zijn opgevoed vaak egoïstisch en houden geen rekening met anderen omdat zij dat nooit geleerd hebben thuis. Bronnen
|




